بامداد است و بهار آمده است!...

هيچ كس جز تو نخواهد آمد

                           هيچ كس بر درِ اين خانه نخواهد كوبيد

 شعله يِ روشنِ اين خانه تو بايد باشي

                                        هيچ كس جز تو نخواهد تابيد

 سروِ آزاده يِ اين باغ تو بايد باشي

                                  هيچ كس چون تو نخواهد روييد

 چشمه ي جاريِ اين دشت تو بايد باشي

                                     هيچ كس چون تو نخواهد جوشيد

 باز كن پنجره، صبح آمده است

                            در اين خانه يِ رخوت بگشاي

باز هم منتظري؟!

هيچ كس بر درِ ِ اين خانه نخواهد كوبيد

                                             و نگويد «برخيز

                                                            بامداد است و بهار آمده است.»

خانه خلوت تر از آن است كه مي پنداري

سايه سنگين تر از آن است كه مي پنداري

داغ ديرين تر از آن است كه مي پنداري

باغ غمگين تر از آن است كه مي پنداري

ريشه ها مي گويند:

                  «ما تواناتر از آنيم كه مي پنداري»

هيچ كس جز تو نخواهد آمد

هيچ بذري بي تو

                 روي ِ اين خاك نخواهد پاشيد

                                              خرمني كوت نخواهد گرديد

هركجا چرخي بي چرخشِ تو

هركجا چرخي بي چالش و بي خواهشِ تو

                                          بي تواناييِ انديشه و عزمِ تو

                                                                        نخواهد چرخيد

اسبِ انديشه يِ خود را زين كن

                         تكسوارِ ِ سحرِ ِ جادّه تو بايد باشي

و خدا مي داند

               كه خدا مي خواهد

                             تو خود آني باشي، بر پهنه يِ خاك

نازنين!

     داسِ بي دسته يِ ما

                   سال ها خوشه يِ نارسته يِ بذري برچيد

                                                  كه به دستِ پدرانِ ما بر خاك نريخت

كودكانِ فردا

          خرمنِ ِ كشته يِ امروزِ ِِ تو را مي جويند

خواب و خاموشيِ امروزِ تو را

                              در حضورِِ تاريخ

                                          در نگاهِ فردا

                                                       هيچ كس بر تو نخواهد بخشيد

باز هم منتظري؟!

 هيچ كس بر درِ اين خانه نخواهد كوبيد

                                      و نگويد «برخيز

                                                   بامداد است و بهار آمده است.»

تو بهاري

        آري!...

            خويش را باور كن!...

  RSS